Naar inhoud
Menu
Img 0134
Harrie arendsen classics
Ontdek nu

14 december 2016

Oude liefde roest niet

Terug in de tijd

De liefde tussen Wim Simons en de klassiekers van Volvo valt niet onder de noemer ‘kalverliefde’. Nee, want de Volvo-liefde stroomt al sinds jongs af aan door zijn aderen. Het is een stukje familiegeschiedenis en -liefhebberij wat met de paplepel is ingegoten. Wim weet bijna niet beter: “Wij hadden thuis niet alleen een Volvo PV444 (Kattenrug met split), maar mijn vader werkte ook nog met het Zweedse automerk. Net na de Tweede Wereldoorlog deed hij het onderhoud aan militaire auto’s, dus in die tijd ook voor de Volvo Laplander. Om zo goed mogelijk met het militaire voertuig van Volvo om te gaan, kreeg hij cursussen aangeboden in Zweden. Tussen de spullen van mijn vader vond ik daar laatst nog een certificaat van, enorm bijzonder”, aldus Wim.


Het oversteken van een oceaan

Zo’n 25 á 30 jaar geleden, tijdens een werkbezoek aan de Verenigde Staten, viel het oog van Wim op een advertentie waarin in een Volvo P1800ES te koop stond. Om een glimp van de auto op te vangen, moest hij wel even afreizen naar Toronto (Canada). Toen hij oog in oog met de Volvo kwam te staan, wist al gauw dat dit het model was wat hij wilde hebben. “Qua conditie was de auto nog in perfecte en originele staat. De auto stond bij de moeder van de verkoper in de garage, er werd niet meer in gereden sinds 1972 en had maar 33.000 mijl op de teller staan.”

Uit het oog, maar niet uit het hart

Na een paar jaar met liefde in de auto te hebben gereden, moest Wim door persoonlijke omstandigheden zijn Volvo ES verkopen. Maar het afscheid was niet voor altijd. “Zo’n 6 jaar geleden reed ik per toeval langs een autobedrijf en stapte even naar binnen om een praatje te maken. Gewoon toevallig. Toen ik eenmaal binnen was, viel mijn oog op een Volvo 1800ES die daar in de werkplaats stond. Ik zag meteen dat het een goed exemplaar was met ook nog een mooie kleur: groenblauw en metallic. Het kenteken kwam me bekend voor. Voor de zekerheid keek ik nog een keer en dacht: ‘verrek, dat is “mijn” auto’.”

De tijd heeft stilgestaan

Toen Wim zijn oude liefde weer zag staan, was hij nog steeds hoteldebotel en hij wilde het mooie exemplaar weer in zijn bezit hebben. Hij nam contact op de eigenaar en heeft de Volvo P1800ES weer teruggekocht. “De staat van de ES was alsof er in de bijna 20 jaar niets mee is gebeurd. Mijn oude jas lag er nog in op dezelfde plaats, net als het originele gereedschapssetje. Ook mijn Volvo batch met mijn naam erop zat nog in het opbergvakje. Zelfs de geur vanaf de achterbank is volgens mijn zoon Jan-Willem in de jaren niet veranderd.”

Sprookjes bestaan

Nu, zo’n 6 jaar later, rijdt de 1800ES nog steeds prima, zijn er geen roestplekje te bekennen en staat de teller op zo’n 66000 echte mijlen. “Door zijn lieflijkheid, lange achterzijruiten en de glazen ‘achterdeur’, wordt de ES ook wel ‘de glazen kist van Sneeuwwitje’ genoemd. Daar ben ik het wel mee eens, want de Volvo P1800 ES is in werkelijkheid nu ook mijn echte sprookje geworden.”

Test

Cookie-instellingen

Harrie Arendsen Classics maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikerservaring.

Graag vragen wij uw toestemming voor het plaatsen van deze cookies.

Meer informatie.

Accepteren Weigeren